نفس منی

ظرفیت انسان ها

مردی از دست روزگار سخت می نالید. پیش استادی رفت و

برای رفع غم و رنج خود راهی خواست.استاد لیوان اب نمکی

را به خورد او داد و از مزه اش پرسید؟


آن مرد آب را به بیرون از دهان ریخت و گفت: خیلی شور و غیر

 قابل تحمل است.


استاد وی را کنار دریا برده و به وی گفت همان مقدار اب بنوشد

و بعد از مزه اش پرسید؟


مرد گفت: ...


خوب است و می توان تحمل کرد.

استاد گفت شوری آب همان سختی های زندگی است. شوری

 این دو آب یکی ولی ظرفشان متفاوت بود. سختی و رنج دنیا

همیشه ثابت است و این ظرفیت ماست که مزه انرا تعین می

کند پس وقتی در رنج هستی بهترین کار بالا بردن ظرفیت و

درک خود از مسائل است.

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/۱٩ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ توسط زهره زراعتی نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ